,,Z ludu wzięci i dla ludu ustanowieni’’ (Hbr 5,1)

Święcenia Kapłańskie Ks. Marcina, które miały miejsce 15 Marca 2008r. 
w naszej wspólnocie parafialnej są dobrą okazją ,by ukazać znaczenie 
powołania do kapłaństwa i służbie Kościołowi. Pragnę przedstawić krótką 
refleksję nad bardzo aktualnym zagadnieniem jakim jest: Powołanie 
do życia i służby wspólnocie Kościoła Chrystusowego. Za zalążek pierwszej 
wspólnoty chrześcijańskiej możemy uznać fakt pójścia kilku rybaków 
z Galilei ,którzy słuchając słów Jezusa i patrząc na jego czyny , 
przyjęli jego stanowcze zaproszenie :,,Pójdźcie za Mną, a sprawię, 
że się staniecie rybakami ludzi’’ (Mt 1,17) 

Wszyscy wierni przez Chrzest Święty zostają włączeni w uczestnictwo 
w Kapłaństwo Chrystusowe, które potocznie nazywane jest 
,,wspólnym kapłaństwem wiernych”. U jego podstaw , dla służenia 
mu istnieje inne uczestnictwo w posłaniu Chrystusa przekazywane 
przez sakrament święceń ,którego misją jest pełnienie służby 
we wspólnocie (Kościele) w imieniu i w osobie Jezusa Chrystusa
(In persona Christi). Sakrament Świeceń wyciska niezatarty charakter 
sakramentalny. Jest on potwierdzeniem momentu ,w którym kandydat 
do święceń wypowiada kapłańskie ,,Tak’’, zostawiając wszystko , 
aby pójść za Panem i działać In persona Christi, by zgodnie 
z tym dążyć do zjednoczenia z Chrystusem w Jego kapłańskiej misji.
W czasie ostatniej wieczerzy Jezus ustanowił sakrament Eucharystii 
i Kapłaństwa. Wskazał wówczas na nierozerwalną łączność jaka powstaje
między ,który decyduje się służyć Ewangelii-jeśli tylko 
żyje Eucharystią –wzrasta w miłości do Boga i bliźniego , 
przyczyniając się do budowania Kościoła jako wspólnoty ,
a Eucharystią którą pozyskaniu sakramentu święceń ma godnie celebrować.
Podczas święceń kapłańskich kościół pozwala nam zobaczyć 
również w sposób zewnętrzny (nałożenie szat liturgicznych, 
namaszczenie olejami, )włączenie diakona do grona kapłanów. 
Poprzez ten zewnętrzny gest kościół chce nam ukazać to, 
co dokonuje się w głębi , i zadanie które z tego wynika: 
przyoblec się w Chrystusa”, oddać się Mu, tak jak On się nam oddał. 
To „przyobleczenie się w Chrystusa” uwidacznia się podczas 
każdorazowego przywdziania szat liturgicznych. Ich nakładanie 
jest wypowiadaniem wciąż na nowo „tak”, aby działać 
w osobie Jezusa Chrystusa.

Kapłaństwo jak pisze sługa Boży Jan Paweł II to ogromny 
„Dar i Tajemnica”. Święcenia są rezultatem ukończenia formacji 
seminaryjnej oraz odpowiedzi na Boże wezwanie „Pójdź za Mną” 
Jest ono dane, aby nieustannie służyć innym: biednym i bogatym,
zdrowym i chorym bez względu na kolor skóry i przekonania religijne,
a także osobom starszym , które przez swoje cierpienie , 
osamotnienie i częsty brak zrozumienia ze strony innych łączą się 
z ofiarą naszego zbawiciela Jezusa Chrystusa, który nieustannie 
uobecnia się w Liturgii Eucharystycznej sprawowanej przez swego 
sługę (kapłana) na mocy udzielonych mu święceń.
’’Sam Chrystus jest prawdziwym kapłanem ,a inni są tylko Jego sługami”
(Św. Tomasz z Akwinu) Cytat ten ukazuje nam, iż wraz z momentem uzyskania 
święceń nowo wyświęcony kapłan składając ślub posłuszeństwa pasterzowi 
diecezji staje się „sługą’’ dla Ciała (Kościoła)i wiernych będących 
jego członkami. 
Na koniec ośmielam się prosić czytelników naszej gazetki o wsparcie modlitewne 
w intencji wszystkich, którzy odpowiedzieli „tak’’ na Boże wezwanie 
„Pójdź za mną’’’ aby nie zabrakło kapłanów , którzy będą wiernie głosić 
Ewangelię i sprawować sakramenty.
 

al. Karol Kwiatkowski