KATECHEZA XXV - NABOŻEŃSTWA

„Święty, Święty, Święty Pan Bóg zastępów. Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej.” Tą uroczystą formą Kościół wyznaje wiarę w świętość Pana Boga. Czyni to zwłaszcza w Liturgii
Mszy świętej, po prefacji, rozpoczynając Modlitwę Eucharystyczną. Te słowa Liturgii Eucharystycznej pochodzą z Księgi proroka Izajasza, który napisał: „Ujrzałem Pana, siedzącego na (…) wyniosłym tronie (…). Serafiny stały ponad Nim (…).
I wołał jeden do drugiego: „Święty, Święty, Święty jest Pan Za stępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały.”” Pierwsi chrześcijanie z głęboką wiarą wyznawali wiarę w świętość Pana Boga: „Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach ... Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia” – tak mówią na m Dzieje Apostolskie (Dz 2, 42.47).
Naśladując wiarę pierwszych chrześcijan gromadzimy się na naszych nabożeństwach. Tworzą one wspaniałą mozaikę wyrażającą wiarę Ludu Bożego: Droga Krzyżowa, Nabożeństwo
Gorzkich Żali, nabożeństwa adoracyjne, celebracje Słowa Bożego, nabożeństwa majowe, październikowe, Godzinki, litanie, nowenny, koronki – to piękny hymn uwielbienia Pana Boga
ora z uczczenia Najświętszej Maryi Panny i świętych. Bogactwo form modlitewnych, które nazywamy nabożeństwami, to przede wszystkim wyznanie wiary w świętość Pana
Bo ga i w Jego aktualne działanie. Nabożeństwa pomagają nam w modlitewny sposób przyjmować i rozważać tajemnice naszego zbawienia. Wyrażają nasze dziękczynienie za Boże dary. Prowadzą do postawy żalu i prośby o przebaczenie za brak miłości Boga i drugiego
człowieka. Skłaniają do uznania naszej niewystarczalności i kierowania prośby o Bożą pomoc dla nas samych oraz dla innych osób ze wspólnoty Kościoła. Ukazują piękne wzory
do naśladowania. Są nimi Najświętsza Maryja Panna oraz błogosławieni i święci.
Nasi praojcowie głęboko odczuwali potrzebę modlitwy indywidualnej i wspólnotowej, czego piękne dowody mamy w zabytkach naszej kultury. „O Wiaro święta, Chrystusa wiaro!
Ty przodków cnotę budziłaś starą: Bo ci przodkowie, ci nasi starzy, Brali hart ducha od twych ołtarzy... Bo swoje sprawy o każdej chwili Bogiem poczęli, Bogiem kończyli.”
(Władysław Syrokomla, „Staropolskie Roraty”)
Nabożeństwa, w których uczestniczymy przygotowują nas do bardziej świadomego i pobożnego uczestnictwa w Eucharystii.

za: www.diecezja.radom.pl